Harmonie der Zee.

De Zee die aanspoelt tot aan onze stranden, trekt de scheiding tussen water en land.

Twee contrasten die daar samen komen, vormen daar een band.

De Zee en het strand vormen daar een voorbeeld van een symbool van vrede die men nog zo weinig in de mensen vindt.

Ruzie en ellende vinden wij genoeg, zelfs al vaak in het kleinste kind.

De Zee waakt over ons net zoals de hand van God.

De Zee geeft ons veel voedsel maar ook een gebod.

Het gebod luid “vrede” al door de eeuwen heen, voor ons allemaal.

Helaas dat er nog zo weinig mensen het verstaan, deze taal.

Wie de Zee ontdekt vindt een wereld op Harmonie gericht.

Bij de aarde het tegenovergestelde, daar is alles uit zijn evenwicht.

En toch liet God de Zee voor ons achter als een voorbeeld gelijk in Hem.

Wij moeten ook niet tegen de Zee vechten, want dan vechten wij met Hem.

Gebruik zijn voorbeeld dat u dagelijks kunt aanschouwen.
Om ook op aarde Harmonie te bouwen.

Dan is er meer vrede en leven wij weer naar dat gebod.
Want bedenk dat de Zee is de spiegel van God.

De levenspad.

Beziet de weg die je bewandelt en kijk goed om je heen.
Door het duister ben je gekomen, en wacht  het licht
voor jou alleen.
De herinnering is achtergebleven op je levenspad.
Dus loop recht vooruit en kijk niet achterom naar hetgeen
je hebt gehad.

                          Het levensrad                            

De weg naar de waarheid rust in de liefde en de liefde rust in de hoogste macht.

Voor velen is deze weg haast niet te vinden, omdat het leven vaak veel moeilijkheden bracht.

Die moeilijkheden doen ons vaak onze gedachten splitsen en het brengt ons vaak op het verkeerde pad. Waardoor wij ze niet aanvaarden en blijven tobben door het levensrad.

Wij kunnen beter berusten in de dingen die ons tegenstaan

En door de aanvaarding de weg van het nieuwe in slaan.

Door deze weg te nemen krijgen wij net zo veel kracht als narigheid.

En wie tevreden blijft in zijn leven, wordt eens uit deze cyclus bevrijd.

Want iederéén krijgt genoeg licht mee op zijn duistere levenspad.

En draait straks weer verder in het blijde levensrad.

Morgen zal het weer anders zijn.
 
 Morgen zal het weer anders zijn.
 Dan is het leven vol zonneschijn.
 De zorgen worden weer kleiner.
 Dat maakt het leven veel fijner.
 Morgen zal het weer anders zijn.
 Dan wordt het leven één groot festijn.
 Dan sprankelt er vreugde net als een fontein.
 Morgen zal het weer anders hier zijn.
 

 De Bloemen.
 
 In de tuin der Aarde bloeien bloemen in volle pracht.
 In de tuin van het hierna'maals stralen bloemen met
 heel veel kracht.
 Als wij de kracht van de aardse bloemen gebruiken
 houden zij op met hun bestaan.
 En als de kracht van de astrale bloemen mogen
 ontvangen blijven deze gewoon doorgaan met hun
 bestaan.
 De aardse bloemen krijgen de kracht van de stralende zon.
 En de astrale bloemen krijgen hun kracht uit de
 eeuwige bron.
 In die bron is genoeg kracht tegen al het kwaad.
 En het komt vanzelf naar je toe als je er maar
 voldoende voor openstaat.   

De boom.
 
 Bladeren die gekleurd worden aan de bomen.
 Vertellen ons dat de herfst is gekomen.
 De herfst is een koud maar een mooi jaargetij.
 En de talloze kleuren stemmen ons innerlijk weer blij.
 Wanneer het windstil is en de zon schijnt

glinsterend door de takken van het gekleurde blad.
 Dan is het bos mooi zoals een schilderij dat niemand bezat.
 Maar later komt het slechte weer.
 Het stormt en schudt de boom heen en weer.
 Al het moois dat gekleurd werd door de zon valt op de grond
 En de boom is kaal die eens in bloei stond.
 Maar als de sneeuw dwarrelt en de boom krijg een
 witte kruin.
 Dan verandert het bos in een sprookjestuin.
 De bladeren liggen dan vertrapt als een rest,
 En worden verrot door de aarde als vruchtbare mest.
 De boom kan daardoor zijn leven behouden.
 En wacht op de voorjaarszon dan kunt u zijn loof aanschouwen.
 Want een ieder einde is een nieuw begin.
 En iedereen neemt de plaats van de boom wel eens in.

Krachten om ons heen.
 
 Mensen die eenzaam zijn moeten niet rouwen.
 Mensen die denken dat ze eenzaam zijn moeten meer
 in het leven vertrouwen.
 Want alleen zijn is nog geen eenzaamheid.
 Er zijn dikwijls mensen in de geest, die uw leven begeleidt.
 Eigenlijk is een mens nooit alleen.
 Want er zijn altijd zoveel krachten om ons heen.
 Maar de mensen moeten zich wel vrij geven aan die goede
 krachten.
 Door het medelijden van uzelf te laten vallen, dan komt u
 op andere gedachten.
 Dan wordt uw gedachte geholpen uit- en door de Geest.
 En komt u nimmer meer op het het punt, dat eenzaamheid
 voor u is geweest.
 Maar vergeet niet zoals u zelf bent ook die krachten trekt
 u aan.
 Probeer danook altijd zo goed en eerlijk mogelijk door het
 leven te gaan.
 Want ook u bent een dienaar van de Almacht, en dienen is in dit leven uw plicht.
 Ook de mensen in de sferen kunnen enkel de kracht
 geven gelijk die in u zelve is.

Avondschemer.
 
 Bij het schemeren van de avond zakt de zon langzaam
 in de zee.
 Een dag is weer ten einde en wees daar tevreden mee.
 De bloemen sluiten hun knoppen voor de nacht die is gekomen.
 De avondschemering is een tijd van dagsluiting totdat
 de zon weer schijnt door de takken der bomen.
 
 De bloemen sluiten hun dag af door hun knoppen toe te doen.
 Dat moeten wij ook met onze gedachten en niet meer
 terugdenken aan toen.
 Want anders maalt ons hoofd steeds verder door de dingen
 van de dag.
 Maar vergeet niet, schemering is een tijd dat je rusten mag.
 Ga zo met een dicht hoofd uw nachtrust in.
 Want elke morgen is er opnieuw een nieuw begin.

De tijdloze tijd.
 
 Grenzen die onze landen scheiden, hebben de volkeren in
 verschillende talen verdeeld.
 Ieder heeft zijn eigen taal en sommige zijn ingeteeld.
 Maar alle goede en slechte woorden in die vreemde talen
 komen op hetzelfde neer.
 Wij moeten ze enkel kunnen vertalen, dan begrijpen wij
 ze meer.
 Want als wij ze kunnen begrijpen, dan kunnen wij ze ook
 verstaan.
 Want woorden zijn slechts klanken, soms vervelend of
 aangenaam.
 Zo vertalen wij beelden en klanken uit het Geestenrijk tot
 een bericht.
 Uit een onmens groot land dat niet scheidt met grenzen,
 maar van donker en licht.
 Uren, dagen, maanden en jaren kennen zij daar niet meer.
 Het is daar tijdloos, van sfeer tot sfeer.
 En de berichten die zij sturen naar de aarde.
 Zetten zij of wij om in tijd, die wij hier bewaarden.
 Zo kunnen wij beelden krijgen die voor ons heden,
 verleden en toekomst inhouden.
 

Het verleden halen wij terug met onze herinnering, het
 heden is nu, maar in de toekomst moeten wij vertrouwen.
 Vertrouwen in de tijd die op aarde is ontstaan.
 Want in die tijd zitten wij vast in ons levenslang bestaan.
 
 
 

De weegschalen.
 
 Het leven is gelijk een weegschaal, wij wikken en wegen ons
 leven lang.
 De linker schaal die geeft ons vreugde en de rechter maakt ons bang.
 Wanneer de schaal doorslaat wat meestal gaat met
 grof geschut.
 Dan kunt u van mij aannemen dan zitten wij in de put.
 Er is veel begrip nodig, wat zij of hij moet leggen op
 de andere kant.
 Zodat door het begrip van een ander uw schaal weer
 horizontaal belandt.
 Zo gaat het leven verder, een beetje naar links een
 beetje naar rechts.
 Maar als de schalen windstil liggen dan is er een zelfstandig
 mens op weg.

De Zon
 
 De Zon die straalt over velden en wei
 Verwarmt de natuur en maakt ons hart weer blij.
 De Zon die zoveel kracht bezit.
 Wijst ons de weg in de duistere rit.
 De duistere rit in ons leven genaamd.
 Maakt ons zwaarmoedig en voor onze problemen beschaamd.
 Wanneer u de duistere rit in het leven maakt.
 Weet dan dat de Zon de weg wijst en over u waakt.
 
 De zon komt in het Oosten op,
 daar kwamen ook de wijsten vandaan.
 Die u tot heden en dagen nog tot in het Westen bijstaan.
 Want in het Westen ligt uw narigheid en verdriet.
 Omdat u in het Westen de Zon niet meer ziet.
 Doe daarom uw zwaarste dingen in het begin van de dag.
 Want dan komt de Zon op met energierijke kracht.
 Verspil niet uw tijd in het Westen zozeer.
 Want morgen weer schijnt de Zon keer op keer.    
 

Troost.
 
 Waar verdriet is is troost,
 En waar troost is, is de liefde het grootst.
 Zij die troosten van recht uit het hart.
 Verzachten veel wonden en verlichten veel smart.
 
 
 
 
 Los laten.
 
 Wie het oude niet los kan laten en vergeten.
 Kan het nieuwe ook niet welkom heten.
 Maar voor diegene die het oude lost laat en het nieuwe
 tot zich laat komen.
 Zal verrukt zijn van de gevoelens die door hem heen gaan stromen.